لوگو

انواع لوگو و راهنمای انتخاب برای برند

لوگو چند نوع است؟

انواع لوگو را در یک دسته‌بندی رایج، بر اساس اجزای آن‌ها به هفت گروه تقسیم می‌کنند: لوگوتایپ، مونوگرام، لوگوی تصویری، لوگوی انتزاعی، لوگوی ترکیبی، ماسکات و امبلم. تفاوت این گروه‌ها در استفاده از نام، حروف، تصویر یا شخصیت است. انتخاب نوع لوگو به نام کسب‌وکار شما و محل استفاده از لوگو بستگی دارد.

تفاوت نوع و سبک لوگو چیست؟

نوع لوگو ساختار آن را مشخص می‌کند، مثل ترکیب نام و نشانه. نشانه، بخش تصویری لوگو است. سبک به ظاهر طراحی، مثل مینیمال یا کلاسیک، مربوط است؛ یک لوگوی ترکیبی می‌تواند با هر کدام از این سبک‌ها طراحی شود. بنابراین، هنگام مقایسه انواع سبک لوگو، دو تصمیم جدا دارید: لوگو از چه اجزایی ساخته شود و آن اجزا چه ظاهری داشته باشند.

انواع لوگو و کاربرد هر کدام

لوگوتایپ یا لوگوی نوشتاری

لوگوتایپ (Wordmark) نام برند است که با حروف انتخاب‌شده یا طراحی‌شده نوشته می‌شود. در این نوع لوگو، شکل حروف و فاصله میان آن‌ها مشخص می‌کند نام چطور دیده و خوانده شود. لوگوی Coca-Cola نمونه‌ای از لوگوتایپ است.

اگر می‌خواهید مخاطب نام کسب‌وکارتان را در خود لوگو بخواند، لوگوتایپ با این نیاز سازگار است. هرچه نام بلندتر باشد، جا دادن آن در عرض کم دشوارتر می‌شود، چون با کوچک کردن کل نوشته، حروف هم ریزتر می‌شوند. برای چنین نامی، بهتر است کاربرد آواتار یا آیکون را جدا از تابلو و سربرگ بررسی کنید.

به لوگوتایپ، «لوگوی اسم» یا «لوگو تایپوگرافی» هم می‌گویند. در گفت‌وگو با طراح، مهم‌تر از این عنوان‌ها، نامی است که باید خوانده شود و اندازه‌ای که قرار است لوگو در آن دیده شود.

مونوگرام یا حرف‌نشان

مونوگرام (Monogram) از ترکیب دو یا چند حرف، معمولاً حروف اول نام، در یک نشانه ساخته می‌شود. Chanel و Louis Vuitton نمونه‌های آن هستند: در اولی دو حرف C در هم رفته‌اند و در دومی حروف LV با هم ترکیب شده‌اند.

برای نامی طولانی که باید در فضای کوچکی مثل آیکون یا مهر جا بگیرد، مونوگرام می‌تواند جای نوشته کامل را بگیرد. اما مخاطبی که برند را نمی‌شناسد، لزوماً از روی این حروف به نام کامل نمی‌رسد. در سربرگ یا بسته‌بندی که جای بیشتری دارید، می‌توانید نام کامل را هم کنار آن بیاورید.

مناسب بودن مونوگرام به خود حروف بستگی دارد. اگر حروف در هم ادغام شوند و قابل تشخیص نباشند، کوتاه بودن نشانه به خواندن آن کمکی نمی‌کند. فاصله میان حروف و ضخامت خط‌ها باید در اندازه نهایی هم دیده شود.

لوگوی تصویری

لوگوی تصویری (Pictorial Mark) تصویر یک شیء یا موجود قابل تشخیص است. سیب Apple نمونه‌ای از این نوع است. بیننده در آن، شکل را می‌بیند و نامی برای خواندن در خود نشانه وجود ندارد.

این نشانه در آواتار یا آیکون جا می‌گیرد، ولی مخاطب ناآشنا از روی آن نام کسب‌وکار را نمی‌فهمد. در کاربردهایی مثل سربرگ، می‌توان نشانه را کنار نام آورد تا مخاطب ارتباط آن‌ها را ببیند و در فضای کوچک از نسخه مستقل استفاده کرد.

تصویری بودن به معنی نمایش همه جزئیات موضوع نیست. برای مثال، اگر خطوط داخل تصویر در اندازه آیکون دیده نشوند، حذف یا ساده کردن آن‌ها باید پیش از نهایی شدن طرح بررسی شود.

لوگوی انتزاعی

لوگوی انتزاعی (Abstract Mark) از شکل‌ها و خط‌هایی ساخته می‌شود که تصویر مستقیم یک شیء واقعی نیستند. نشانه Chase نمونه‌ای از این دسته است. تفاوت آن با لوگوی تصویری در همین است: لازم نیست بیننده شکل یک چیز مشخص را تشخیص دهد.

اگر نمی‌خواهید نشانه به تصویر محصول وابسته باشد، این ساختار با آن خواسته سازگار است. البته شکل انتزاعی هم به تنهایی نام برند را نمی‌گوید. در بررسی طرح، بهتر است ببینید فاصله اجزا و ضخامت خط‌ها در نسخه کوچک و تک‌رنگ حفظ می‌شود یا بخشی از شکل از بین می‌رود.

فضای منفی، بخش خالی میان یا دور اجزای طرح است. استفاده از این فضا یک روش طراحی است و نوع جداگانه‌ای از لوگو به حساب نمی‌آید. برای بررسی رابطه شکل‌ها و فضای خالی میان آن‌ها، شناخت قوانین گشتالت هم به کار می‌آید.

لوگوی ترکیبی

لوگوی ترکیبی (Combination Mark) نام و نشانه را کنار هم دارد. در چیدمان ثابت نام و نشانه (Lock-up)، جای اجزا و نسبت اندازه آن‌ها مشخص است؛ نباید فاصله یا اندازه یکی را جدا از دیگری تغییر داد.

این ساختار برای کسب‌وکاری مناسب است که هم به نمایش نام نیاز دارد و هم به نشانه‌ای مستقل برای فضای محدود. نسخه کامل می‌تواند روی سربرگ یا سایت استفاده شود و نسخه نشانه در آواتار قرار بگیرد. استفاده مستقل از نشانه به این هم بستگی دارد که مخاطب آن را بشناسد.

نسخه مستقل باید جداگانه در طراحی پیش‌بینی شود. بریدن نام از روی نسخه کامل همیشه نتیجه مناسبی نمی‌دهد، چون جای نشانه در قاب و فضای خالی دور آن عوض می‌شود. هنگام انتخاب طرح، نسخه کامل و نشانه مستقل را در محل استفاده هر کدام ببینید.

ماسکات یا لوگوی شخصیت

ماسکات (Mascot) شخصیتی است که نماینده برند است. مرد میشلن و سرهنگ سندرز برای KFC نمونه‌های شناخته‌شده آن هستند. ماسکات می‌تواند بخشی از لوگو باشد یا در کنار لوگو، روی بسته‌بندی و دیگر اقلام تصویری استفاده شود.

این انتخاب برای برندی مطرح می‌شود که می‌خواهد یک شخصیت در طرح‌هایش حضور داشته باشد. حالت چهره، لباس و شکل بدن جزئی از طراحی آن شخصیت‌اند، اما همین جزئیات در اندازه کوچک محدودیت ایجاد می‌کنند. اگر شخصیت قرار است روی مهر یا آیکون هم بیاید، باید نسخه ساده‌تر آن را در همان اندازه بررسی کرد.

امبلم

امبلم (Emblem) نام را درون یک نشان، مهر یا قاب شبیه سپر قرار می‌دهد. نام و قاب با هم یک مجموعه می‌سازند و جدا کردن آن‌ها ساختار طرح را تغییر می‌دهد. این نوع برای زمانی مناسب است که می‌خواهید نام و قاب همیشه با هم نمایش داده شوند.

محدودیت امبلم، فضای داخل قاب است. نام بلند یا نوشته‌های ریز با کوچک شدن کل طرح سخت‌تر خوانده می‌شوند. اگر قرار است لوگو روی مهر یا آواتار هم استفاده شود، بهتر است پیش از انتخاب، خوانایی نوشته داخل قاب را در اندازه واقعی ببینید.

مقایسه انواع لوگو

نوع لوگوچه چیزی دیده می‌شود؟مناسب براینکته کاربرد
لوگوتایپنام با حروف طراحی‌شده یا انتخاب‌شدهخوانده شدن نام در خود لوگونام بلند به عرض بیشتری نیاز دارد.
مونوگرامترکیب چند حرف از نامنام طولانی و فضای محدودمخاطب ناآشنا نام کامل را از حروف اختصاری نمی‌فهمد.
تصویریتصویر قابل تشخیص یک چیزداشتن نشانه تصویری مستقلجزئیات باید در ابعاد کوچک هم دیده شوند.
انتزاعیشکل‌هایی بدون تصویر مستقیم یک شیءنشانه‌ای مستقل از تصویر محصولبرای معرفی نام، به نوشته کنار نشانه نیاز دارید.
ترکیبینام و نشانه کنار همنمایش نام و داشتن نسخه مستقل نشانهکاربرد هر نسخه باید در طراحی مشخص شود.
ماسکاتشخصیت نماینده برندحضور شخصیت در طرح‌های برندنسخه کوچک به جزئیات کمتری نیاز دارد.
امبلمنام داخل نشان یا قابنمایش همیشگی نام و قاب با همفضای داخل قاب، اندازه نوشته را محدود می‌کند.

چطور نوع لوگوی برند را انتخاب کنیم؟

برای انتخاب نوع لوگو، از نام و محل استفاده شروع کنید. پاسخ به این چهار سوال به طراح کمک می‌کند ساختارهای مناسب نیاز شما را پیشنهاد دهد:

  1. نام کوتاه است و می‌خواهید کامل خوانده شود؟ لوگوتایپ می‌تواند این کار را انجام دهد. اگر نام بلند است، مونوگرام یا لوگوی ترکیبی با نسخه مستقل نشانه، برای فضاهای کوچک انتخاب‌های دیگری هستند.
  2. به نشانه مستقل نیاز دارید؟ برای آیکون اپ، فاویکون یا آواتار، نشانه تصویری، انتزاعی یا مونوگرام را در اندازه واقعی مقایسه کنید. اگر نام هم باید کنار آن بیاید، لوگوی ترکیبی هر دو را در خود دارد.
  3. به نسخه فارسی و لاتین نام نیاز دارید؟ در لوگوتایپ و لوگوی ترکیبی، باید محل نمایش هر نسخه و چیدمان هم‌زمان آن‌ها مشخص شود. شکل حروف دو خط یکسان نیست، اما ضخامت و اندازه آن‌ها باید در کنار هم سنجیده شود.
  4. احتمال تغییر نام را می‌دهید؟ بهتر است پیش از سفارش، نام را نهایی کنید. تغییر نام در لوگوتایپ، مونوگرام و امبلم به خود اجزای طرح مربوط می‌شود؛ در لوگوی ترکیبی، نوشته و نشانه جدا هستند، هرچند چیدمان آن‌ها هم باید دوباره بررسی شود.

پس از انتخاب ساختار، هنوز باید خوانایی حروف، فاصله‌ها و تناسب اجزا را سنجید. این معیارها در اصول زیبایی‌شناسی در طراحی لوگو بررسی می‌شوند؛ نام یک نوع لوگو به تنهایی درباره درست بودن اجرای آن چیزی نمی‌گوید.

لوگوتایپ فارسی چه نکته‌هایی دارد؟

در لوگوتایپ فارسی، اتصال حروف، جای نقطه‌ها و خط زمینه بر خواندن نام اثر می‌گذارند. خط زمینه، خطی فرضی است که جای قرار گرفتن حروف را مشخص می‌کند. بسیاری از حروف بسته به اتصال به حروف کناری شکل عوض می‌کنند، اما همه حروف از دو طرف به هم وصل نمی‌شوند؛ این تفاوت در راهنمای نوشتار فارسی و عربی W3C هم توضیح داده شده است.

فاصله‌گذاری در چنین نامی به معنی دور کردن همه حروف از هم نیست. باید اتصال‌ها حفظ شوند و فاصله بخش‌های جدا از هم تنظیم شود. در اندازه کوچک، چسبیدن نقطه‌ها به هم یا به بدنه حروف می‌تواند خواندن نام را دشوار کند.

اگر نسخه لاتین نام کنار نسخه فارسی قرار می‌گیرد، وزن و تناسب حروف هر دو را با هم ببینید. منظور از وزن حروف، میزان ضخامت خط‌های آن‌هاست. لازم نیست شکل حروف یکسان باشد، اما اختلاف زیاد ضخامت یا اندازه می‌تواند یکی از دو نام را در چیدمان کم‌رنگ‌تر کند.

نسخه‌های لوگو برای اندازه‌ها و پس‌زمینه‌های مختلف

یک لوگو می‌تواند نسخه افقی، عمودی، نشانه مستقل، تک‌رنگ و معکوس داشته باشد. این‌ها نسخه‌های یک طرح برای کاربردهای مختلف‌اند. برای نمونه، چیدمانی که در سربرگ عریض جا می‌گیرد، لزوماً برای آواتار مربع مناسب نیست.

نسخه افقی در فضایی عریض و نسخه عمودی در فضایی با ارتفاع بیشتر استفاده می‌شود. نسخه تک‌رنگ برای چاپ یا نمایشی است که فقط یک رنگ دارد و نسخه معکوس، روشن روی پس‌زمینه تیره قرار می‌گیرد. نسخه نشانه مستقل هم برای طرحی است که نشانه جدا از نام دارد.

قواعد انتخاب نسخه، فاصله‌ها و نسبت اجزا را می‌توان در برند بوک ثبت کرد. هماهنگی این نسخه‌ها با رنگ‌ها و حروف دیگر اقلام هم بخشی از هویت بصری است تا لوگو در سایت، بسته‌بندی و ست اداری با یک قاعده استفاده شود.

انتخاب نوع لوگو در دریزه

برای سفارش طراحی لوگو، می‌توانید نوع مناسب را با ما انتخاب کنید. در پلن‌های استارت، بیزنس و برند به ترتیب ۲، ۳ و ۴ مفهوم اولیه ارائه می‌کنیم. مفهوم اولیه همان اتود است: طرح اولیه‌ای که برای انتخاب به شما ارائه می‌شود. پلن‌های طراحی لوگو از ۱۲ میلیون تومان شروع می‌شوند.

سوالات متداول

لوگوتایپ بهتر است یا لوگوی تصویری؟

بستگی دارد به اینکه نام باید در خود لوگو خوانده شود یا نشانه‌ای مستقل می‌خواهید. لوگوتایپ برای نمایش نام است و لوگوی تصویری برای نمایش یک شکل قابل تشخیص. اگر هر دو کاربرد را دارید، لوگوی ترکیبی هم یکی از انتخاب‌هاست.

مونوگرام برای چه برندی مناسب است؟

بستگی دارد به طول نام، ترکیب حروف اول و فضای استفاده از لوگو. مونوگرام برای نام طولانی در فضای محدود کاربرد دارد، به شرطی که حروف در اندازه کوچک قابل تشخیص باشند. اگر مخاطب هنوز برند را نمی‌شناسد، نام کامل هم باید در جایی همراه آن دیده شود.

می‌شود بعداً نوع لوگو را عوض کرد؟

بله، می‌توان در بازطراحی، ساختار لوگو را تغییر داد. این تغییر به جایگزینی نسخه‌های قبلی هم نیاز دارد؛ بهتر است پیش از شروع، محل استفاده لوگوی فعلی در سایت، بسته‌بندی و اقلام چاپی مشخص شود.

می‌شود اجزای لوگوی ترکیبی را جدا استفاده کرد؟

بله، اگر نسخه مستقل آن‌ها در طراحی پیش‌بینی شده باشد. شناخت مخاطب از نشانه هم در استفاده از آن بدون نام اهمیت دارد. چیدمان نسخه کامل را باید حفظ کرد و برای کاربرد جداگانه، نسخه مناسب همان فضا را به کار برد.

ماسکات همان لوگو است؟

نه، ماسکات شخصیت نماینده برند است و لزوماً لوگوی آن نیست. می‌توان این شخصیت را بخشی از لوگو طراحی کرد یا آن را کنار لوگو در بسته‌بندی و دیگر طرح‌ها به کار برد.